Нур ўйнайди сойда ялтираб

ТОНГ

Тинч, осуда боғда кезганда

Хаёл чулғар инсон онгини.

Шабадалар эсиб ёқимли

Қуёш чалар саҳар бонгини.

Нур ўйнайди сойда ялтираб

Ажиб хониш бошлайди булбул.

Ҳар тарафга ифорин сочиб,

Гўзал бўлиб очилади гул.

Қалбда таъриф бўлмас уйғунлик

Ҳур Ватаннинг меҳримикан бу.

Кўнглимга ўз изҳорин солган,

Сокин тонгнинг сеҳримикан бу.

ШУ БАХТНИНГ ЎЗИ КИФОЯ

Тонги шабадалар сочим силаса

Онам кафтларининг тафтин туяман.

Юрагим энтикар ажиб туйғудан

Онажон, бахтимни сиз-ла кўраман.

Гоҳида койийсиз насиҳат бериб,

Унда ҳам меҳрингиз сезиб тураман.

Йиллар соя солган ҳар бир ажинда

Онажон, заҳматнинг изин кўраман.

Изингизга из бўламиз ҳамиша,

Ҳар нарсадан аълодир сўзларингиз,

Онажоним бир Худодан сўрайман

Албат, сизга ўхшасин қизларингиз.