Ўзбек

Иқбол МИРЗО,

Ўзбекистон халқ шоири

Манглайга кафт қўйиб олисга боқсам,

Эдилдан кўринар бўйларинг, ўзбек.

Туш каби жимирлаб минг йил оқса ҳам,

Номинг айтар Энасойларинг, ўзбек.

 

Нуҳ тўфони, демак, қисмат шамоли,

Кимнингдир камоли, кимнинг заволи.

Саргашта кун кўрдинг оҳу мисоли,

Шундан ҳамон мунгли куйларинг, ўзбек.

 

Дили қонга тўлиб, кўзлари - ёшга,

Алп Тегин бир ҳикмат чегирди тошга:

"Бизнинг қайғумиз йўқ боладан бошқа..."

Болангга боғлидир ўйларинг, ўзбек.

 

Бир замон оловни илоҳ билган эл,

Қуёшга қарашни гуноҳ билган эл.

Ҳар бир босқинчини қўноқ билган эл,

Ёвга сўқмоқ бўлган кўйларинг, ўзбек.

 

Исмингни айириб кечди асрлар,

Хонликни бекликка бўлган не сирлар?

Кентларга сочилган ўрда, қасрлар...

Қумдан қорилганми лойларинг, ўзбек.

 

Дил қўзғалса, элни тўхтатиб бўлмас,

Сел қўзғалса, гилни тўхтатиб бўлмас,

Занжир узган қулни тўхтатиб бўлмас,

Тиғ бўлди ҳар битта мўйларинг, ўзбек.

 

Бўйнингдан кетган йўқ ҳали дор изи,

Қўй, қора кунларнинг ўчсин қораси!

Сен борсан — Темурнинг улуғ вориси,

Осмонингга қайтди ойларинг, ўзбек.

 

Катта қишлоқ экан Париж, Лондон, Рим,

Даламни соғиниб эзилди кўнглим.

Дунё гўзали — сен, қадоққўл синглим,

Гўзалдир ўнгиган кўйлагинг, ўзбек.

 

Ҳафталаб йўл қараб сарғаймас Кумуш,

Тоғни толқон қилди бобомерос мушт,

Тин олди довонга боқиб Алпомиш,

Тоғларни қўпорди ёйларинг, ўзбек.

 

Қўлингни кўзимга сурай, отажон,

Ёнингда ул бўлиб юрай, отажон,

Яхши кунларингни кўрай, отажон,

Совимасин қўлда чойларинг, ўзбек.

 

Онажон, ҳаволи боғлар муборак,

Ҳандалак банд берган чоғлар муборак,

Келин юзидаги доғлар муборак,