Кечикканни вақт жазолайди

Инсонда яхши фазилатлар билан бирга ёмон иллатлар ҳам мавжуд. Аслида, бу одатлар масъулияцизлик туфайли пайдо бўлади. Ачинарлиси, бола улғайиш давомида ота-онаси, ён-атрофидагиларга тақлид қилиб, ёки уларга эргашиб шундай ножўя ҳатти-ҳаракатларни қилишга ўзида мойиллик сезади. Бора-бора эса у ҳаётда ўз ўрнини топишга қийналади. Шундай қусурлардан бири кечикишдир.

Кечга қолиш – жуда зарарли одат. У ўзи билан бирга доимо ёмон оқибатларни эргаштириб юради. Шунинг учун ҳам ундан сақланиш зарур. Боиси, у секин-асталик билан кишида ёлғончилик, лоқайдлик каби иллатлар ҳам шаклланишига олиб келади. Доимо кеч қоладиган одам энди ўзини оқлаш учун турли хил баҳоналар қидира бошлайди. Айниқса, “ухлаб қолибман”, “уйим жуда узоқ эди”, “транспорт ўз вақтида келмай қолди”, “йўл жуда тирбанд экан” каби баҳоналар кунора қулоғимизга чалиниши табиий. Хўш, бу одатлар кишида қачон пайдо бўлади? Албатта, болалигида. Демак, ҳар бир ота-она фарзандини масъулиятли бўлиб улғаши учун ҳаракат қилиши керак.

Бу борада болалар тарбиясига жиддий эътибор қаратиш лозим. Чунки, эндигина гуркираб яшнаётган ниҳол ўзи учун зарур бўлган нарсаларга ташналик сезади.

Яқинда бир қариндошимнинг уйига бордим. Очиғи, у ердаги оилавий муҳитни кўриб, ҳайрон қолдим. Ота-оналари фарзандлари учун тарбияда ўрнак кўрсатишнинг ўрнига, ўзлари ҳам ишга эртароқ боришда “ҳа” деганда шошилавермасди. Болаларидан бу ҳақида сўрагандим “Э, бораманда шу дарсга, бироз кеч қолсам нима бўпти?” деган жавобни олдим, холос.

Касални даволаш эмас, олдини олган афзал. Тарбия ўчоғи, аввало, оиладан, мактабдан бошланади. Болага ишига нисбатан жиддий қарашни, доимо масъулиятли бўлишга ундашни ўргатиш биринчи галда ота-оналаримизнинг зиммасига тушади. Қайсидир маънода уларнинг ўзлари фарзандлари учун намуна мактабини ўташлари керак.