Мутолаа

Мутолаа

Бобур – шер демакдир. Демишларки, инсоннинг исми баъзан унинг тақдирини белгилайди. Шер юракли бу зотни сўнгги нафасигача шижоат ва беқиёс шиддат тарк этмади. Ўн тўққиз ёшида туғилган юртини мангуга тарк этди. Йигирма беш ёшида эса Афғонистон,…

Тўлиқ...

Заҳириддин Муҳаммад Бобур ўзбек адабиётининг Алишер Навоийдан кейинги буюк намояндаси ҳисобланади. Чунки, машҳур муаррих Мирзо Ҳайдар таъбири билан айтганда: “Туркий шеъриятда Мир Алишердан кейин ҳеч ким унингчалик кўп ёзмаган”.

Чиндан ҳам Бобур…

Тўлиқ...

(ҳаётий ҳикоя)

Танаси сарғиш-малла, думининг пастки томони ва учи оқ рангдаги тоғ тулкиси асосан тунда дала кезади. Қиш ойлари кундузи ҳам фаол бўлиб, баъзан қишлоқ оралаб товуқларга ҳамла қилиб туради.

Гоҳо кўкиш ва қизғиш рангдаги тулкиларни ҳам…

Тўлиқ...

Роберт ТОМПКИНС

 

Ниҳоят, узоқ қидирувдан сўнг у излаганини топди. Хароба кулба ичидаги олов ёнида Ҳақиқат ўтирарди.

У бунчалик қари ва юзлари буришган кампирни умрида биринчи марта кўриши эди.

– Ҳақиқат сизмисиз?

Қари кампир тантанавор бош силкиди.…

Тўлиқ...

Ричард ШАРТ

 

Сандра болаларини цирк томошасига етаклаб келди. Чипта олиш мақсадида кассага яқинлашди:

– Олти ёшга етмаганларга текин, катталарга эса беш доллар.

– Кенжам уч яшар, тўнғичим эса саккизга қадам қўйди. Илтимос, бизга 2 та чипта…

Тўлиқ...

(Ҳажвия)

Кетаман дедимми, тамом! – Ке-та-мааан!

– Ойижон, ахир ёшингиз бир жойга бориб қолган бўлса, тағин бу атрофда сиз таниган ва билган инсонларнинг барчаси қазо қилган. Қолгани ҳам анави тракторчи Азим “запчаст”нинг тўқсон саккизга кирган…

Тўлиқ...

Кўзёшлар билан хайрлашаётган Нигора онасининг бағридан чиққиси келмас, Сурайё опа ҳам қизалоғини қучоғидан айира олмасди. Отасининг уларга қараб кўнгли бузилди-ю, ўзини базўр тутиб:

– Йиғлама қизим, йиғлама! Шифохонадан тузалиб қайтасан. Унгача…

Тўлиқ...

Шаҳар четида бир қария ўтирарди. Бир ёш йигит келиб, ундан сўради:

– Мен жуда узоқдан келяпман. Бу шаҳарда бўлмаганман. Бу ерда қандай одамлар яшайди?

Чол унинг саволига савол билан жавоб берди:

– Сен чиққан шаҳарда қандай кишилар яшарди?

– У жойни…

Тўлиқ...

(ҳикоя)

Кўзларининг нури синган, мадори қуриган момо қизалоқнинг мактабдан келишини интизор кутарди. У дорини доридан фарқламас, қутидаги ёзувларни ўқий олмас, ҳижжаласаям, мағзини англамасди. Набира қиз кампирнинг дастёр-табиби эди.

Норгул чеча…

Тўлиқ...

Адолатхон, ҳой Адолатхон! Ичкарида жавоб бўлавермагач Ҳалимахон норози оҳангда овозини баландлатди. – Ҳали ҳам болани эмизяпсизми? Ҳеч ҳам боладан бўшамасакансиз-да?! Мен қўшни Барнохонникига кетдим. Ҳаммаёқни тартибга солиб, тушликка ош қилинг.…

Тўлиқ...